หลังจากที่หายหน้าหายตาไปหลายวัน
ก็ไม่ได้หายไปไหนหรอก วนเวียนอยู่แถวนี้แหละ
เพียงแต่ว่าไม่ได้อยู่บ้าน เปิดอินเทอร์เน็ตเท่านั้นเอง
เมื่อวานก่อน ไปนอนบ้านเฮียมด
เพราะว่าไม่มีใครอยู่บ้าน ฉันก็หอบหิ้วที่นอนหมอนมุ้ง
กลัวว่าไม่มีที่นอน นอนเพียงแค่คืนเดียว
เช้าก็ไปเรียนพิเศษ เย็นมาก็กลับบ้าน
เฮ้อ...มันก็เหนื่อยเหมือนกัน
ปิดเทอมก็ไม้ได้พักได้ผ่อนเหมือนกับเพื่อนๆคนอื่น
จะทำไงได้ล่ะ ก็ในเมื่อเลือกทางเดินนี้แล้ว
ก็ต้องเดินให้ถึงสุดทาง จริงไหม?
อนาคต ใครๆก็ว่ามันเป็นสิ่งที่ไม่แน่ไม่นอน
อาจจะเปลี่ยนแปลงไปได้ตามกาลเวลา
บางคนก็ว่า ไม่มีใครบังคับทิศทางให้เป็นไปอย่างใจเราต้องการ
แต่สำหรับฉันแล้ว...
อนาคตของฉัน ฉันก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นอย่างไร
แต่ตอนนี้ ฉันคิดว่าฉันยังไม่ตั้งใจพอ
ฉันจะตั้งใจให้มากกว่าเดิม ให้มากกว่าฉันเป็นอยู่
ใครต่อใคร มองฉันว่าบ้า ฝันบ้าฝันบอไรอยู่ก็ไม่รู้
ฉันเคยเจอกับคำพูดอย่างนี้มากมายเหมือนกัน
หากใครได้ยิน ความรู้สึกตอนที่ได้ยิน
ก็คงเหมือนกับฉันตอนที่ได้ยินคำพูดนี้ออกมาจากปากคนที่พูด
เพียงแค่คำที่ออกมาจากปากเพียงไม่กี่คำ
คำพูดนั้นไม่ได้เลิศเลออะไร เพียงแค่คำง่ายๆ
ไม่ได้มีความหมายที่ลึกลับคมในอะไรมากนัก
แต่มันก็ทำให้จิตใจที่เคยผลิบานเหมือนดอกไม้
กลับห่อเหี่ยวลงไปทันใด จิตใจเหมือนไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยฝันไว้ บุบสลายสลายลงไปทันที
ความรู้สึกในตอนนั้น อยากจะต่อว่าคนที่พูดให้ได้
แต่ก็ทำไมลงเพราะ คำพูดนั้น มันทำให้ฉันเห็นอะไรบางอย่าง
หลังจากคำพูดนั้น ฉันก็ได้หันกลับมามองตัวเองอีกครั้ง
อาจมีอะไรบางอย่าง ที่ยังไม่ครบสมบูรณ์
ฉันกลับมาคิดทบทวนอยู่นาน ว่าฉันมีอะไรที่ทำให้คนที่พูดอย่างนั้น
ตอนนี้ ฉันได้ค้นพบอะไรบางสิ่งในตัวฉัน ที่ทำให้คนที่พูดคิดอย่างนั้น
ฉันพยายามปรับปรุงข้อพกพร่องในตัวฉัน
และฉันหวังว่า คนที่พูดอย่างนั้น จะกลับมามองฉันอีกด้าน
เฮ้อ...เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ ยิ่งพูดยิ่งเซ็งอ่ะ
ฉันไม่ค่อยเข้าใจเรื่อง ธาตุสัก เท่าไหร่
ก็เลยไปหาหนังสือเก่าๆ ของพี่อ่าน
หนังสือเหล่านี้เป็นของตกทอดในหมู่เครือญาติ
ใช้มาหลายรุ่น ผ่านมาหลายมือ หลายคน เท่าที่ฉันได้รู้ๆมา
หนังสือพวกนี้ใช้เป็นเพื่อนคู่ใจมาหลายต่อหลายรุ่น
เท่าที่ฉันนั่งๆนับดู ฉันเป็นรุ่นที่ 6ได้แล้วมั้ง
เจ้าของหนังสือเหล่านี้ ได้ดิบได้ดีไปแล้ว
หนังสือที่กองอยู่ตรงหน้านั้น เป็นหนังสือมรดกเลยก็ว่าได้
หนังสือพวกนี้ถูกเก็บไว้อย่างดี ใส่กล่องไว้อย่างดี
แต่ก็มีฝุ่นเกาะอยู่หนาเหมือนกัน ฉันเป็นคนแพ้ฝุ่นอยู่ด้วย
ก็เลยเช็ดน้ำมูกไป ค้นหนังสือไป มันก็ลำบากอยู่เหมือนกัน
ค้นหนังสือเคมีทั้งหมดไว้ตรงหน้า แล้วค่อยๆเปิดมาดูที่ละเล่ม
ในขณะที่ฉันกำลังรื้อ ค้นหนังสืออย่างเมามันอยู่นั้น
มีรถเก๋งคันหนึ่ง มาจอดอยู่หน้าบ้าน ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไร
รถเก๋งที่มาจอดเทียบท่านั้น เป็นรถที่ใหม่เอาการ
Honda civic สีบรอน ซึ่งเป็นรถที่ฉันคุ้นตาอยู่แล้ว
ผู้หญิงคนหนึ่ง ผมยาวสยายถึงประมาณกลางหลัง
อายุอานามประมาณ 27ได้ใส่แว่นตา
ดูท่าทางเหมือนวิชาการหน่อย เดินก้มหน้าก้มตา
มองดูลักษณะโดยทั่วๆไป ฉันก็คุ้นๆหน้าอยู่
ฉันพยายามเพ่งมองอีกที ก็ใช่เลย
เจ้าของหนังสือเหล่านี้นี่เอง
เจ้าของหนังสือพวกนี้ได้ดิบได้ดีจากหนังสือที่ฉันรื้อ ค้นอยู่
ฉันไม่ได้เจอเธอมานานแล้วมั้ง ประมาณ 1-2 อาทิตย์ได้
คงจะเข้าเวรเหมือนเดิมอ่ะแหละ อยู่โรงพยาบาลต่างอำเภอด้วย
คงจะเหนื่อยน่าดู รูปร่างยิ่งบอบบาง เหมือนคนไม่มีเรี่ยวมีแรง
เธอเป็นคนผลิกความคิด ความฝันของฉันทั้งหมด
ฉันเห็นเธอตั้งแต่ก่อนเรียนมหาลัย
ก็เห็นเดินโถ๋เถ๋อยู่แถวนี้แหละ
เธอก็เป็นคนเรียนดีอยู่ สามารถสอบติดคณะที่ใฝ่ฝัน
ตอนม.ปลาย เธอก็จบจากโรงเรียนเดียวกับฉัน
เหมือนเธอเป็นต้นแบบของฉันเลยก็ว่าได้
เมื่อก่อน ฉันไม่เคยชอบคณะที่เธอเรียนเลยด้วยซ้ำ
ไม่เคยจะคิดหรือนึกถึงคณะนี้เลย ไม่เค้ย ไม่เคย(พูดจริงๆนะ)
แต่ในเมื่อเธอจบมา ฉันก็ได้เห็นอะไรบางอย่างในอาชีพนี้
อาชีพนี้ไม่ได้เรียนมาเพื่อรวย
อาชีพนี้ไม่ได้เรียนมาเพื่อมีคนมาเคารพนับถือ
แต่อาชีพนี้...เรียนมาเพื่อ....ช่วยเหลือคน...
ใครๆก็มองว่า เป็นหมอนั้นรวย มีเงินเยอะ
แต่ความจริงไม่ใช่เลย สิ่งเหล่านั้นเป็นเพียงแค่เปลือกนอกเท่านั้น
ความจริง หมอไม่ได้เป็นแค่ผู้ที่เรียนมาเพื่อรักษาคน
หมอเรียนมาเพื่อช่วยเหลือคน
หมอเรียนมาเพื่อสละทุกสิ่งทุกอย่าง แม้กระทั่งความสุขส่วนตัวเพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์
ฉันจะต้องเป็นอย่างเธอให้ได้!
ปัจฉิมลิขิต
- ไม่รู้ว่าตั้งชื่อเรื่องได้ตรงกับที่เขียนรึเปล่า อาจจะไม่ตรงเรื่องตรงราวสักเท่าไหร่
- ดีใจจังปิดเทอม แต่เปิดเทอมก็คงต้องเจอกับครูที่ปรึกษาอีกเช่นเคย
- ตอนนี้กำลังติดหนัง คมรัก คมเสน่หา แล้วก็ เจ้าหญิงวุ่นวาย กับ เจ้าชายเย็นชา
- เดี๋ยวนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ปลายฝนต้นหนาว รักษาสุขภาพกันด้วยล่ะ นี่ก็เพิ่งหายหวัดมาหมาดๆ
- พี่ออม หนูไม่รู้จะทำยังไงให้มันมีสีสัน ไม่ใช่ชีวิตหนูจะไม่มีสีสันอ่ะนะ หนูจะพยายามตกแต่งให้งาม
กว่าเก่าก็แล้วกัน
- น้องมุมจ๋า เค้าปลงแล้วนะแก ปลงทุกอย่างแล้ว ทุกเรื่องแล้วด้วย กิลงกิเลสตัดหมดแล้ว
ตอนนี้กำลังบรรลุแล้วอ่ะแก เออนี่ๆ เค้าอาจจะไม่ค่อยได้ออนสักเท่าไหร่นะ ถ้าออนก็ออนดึกๆอ่ะ ถ้า
อยากเจอเค้าก็ถ่างตารอก็แล้วกัน เอ้อ ลืมบอกอีกเรื่อง มช.ปิดเทอมแล้วนะ พี่เค้ากลับมาแล้วอ่ะ คง
จะปิดเทอมทุกคณะแล้วมั้ง ถ้ายังไงเค้าก็ขอให้แกเจอพี่นะ เอาใจช่วยๆ เอ้อ ลืมบอกไรอีกอย่าง วันนี้ไม่นั่งกินส้มตำร้านตำแหลกมา เจอเจ๊ป๊อบอายด้วยอ่ะ ซ้อนรถมอร์ไซค์เพื่อนเจ๊ผ่านไป
- ขอบคุณMoOPaE นะค่ะ ที่มาเม้นให้คนแรกเลย
- ขอบคุณ พี่นัท นะค่ะ ส่งลิงค์ให้ก็เม้นให้เลย ขอบคุณคร่า
- ขอบคู้น ขอบคุณ ทุกโค้น ทุกคนนะค่ะ ที่มาคอมเม้นให้
(ตอนนี้กระแสซีรี่ย์
เจ้าหญิงวุ่นวาย กับ เจ้าชายเย็นชากำลังโด่งดัง เลยจิ๊กรูปมาให้ดูกัน)
เซ็งมั่กมาย ไปล่ะ มาเยี่ยมแค่นี้ล่ะ แต่งเสริม เติมแต่งมั้งก็ได้ ไม่ต้องกลัวรก
